Մեր տեղեկություններով, տղաներին այժմ ներկայացնում են Քննչական կոմիտե մեղադրանք առաջադրելու։ Այս մասին, այսօր՝ մարտի 31–ին, Քննչական կոմիտեի դիմաց լրագրողների հետ զրույցում նշեց Ծաղկազարդի օրը Սուրբ Աննա եկեղեցում պատարագի ընթացքում տեղի ունեցած միջադեպի մասնակից դպրոցական եղբայրների փաստաբան Լուսինե Մարտիրոսյանը։

Տղաների տնից որևէ բան չեն հայտնաբերել, չէին էլ կարող հայտնաբերել։ Համաձայն որոշման, փնտրում էին վարչապետի քաղաքական գործունեությանը միջամտելուն ուղղված բռնության և խուլիգանության, Գևորգ Գևորգյանի կողմից կազմակերպված, այս գործողությանը իրենց պայմանավորվածությունը հաստատող ինչ-որ փաստեր։ Նաև  դրա նախագծման և իրականացման վերաբերյալ ինչ-որ նախագիծ, պլան։

Բնականաբար, իրենք ուղղակի հանդիպեցին պատվոգրերի, գրքերի, գովասանագրերի, շնորհակալագրերի»,–ասաց նա։

Փաստաբանը նշեց, որ երկու եղբայրներն էլ ունեն առողջական խնդիրներ, որոնք նոր չեն առաջացել. «Առողջական խնդիրները երեխաները ունեցել են, Դավիթը առավելապես։ Այստեղ խնդիրն այն է, որ Դավիթի առողջական խնդիրը ուղիղ հակասում է կառավարության որոշմամբ սահմանված անազատության սահմանափակմանը։ Այսինքն կոնկրետ խոչընդոտ է, ինքը մի րոպե շուտ պետք է գտնվեր ազատության մեջ։ Առաջին օրն էլ գիշերը շտապօգնություն էր հրավիրվել, հրաժարվել էր Դավիթը հիվանդանոց տեղափոխելուց։ Դավիթը ունի չբացահայտված ալերգիա և կա մտավախություն»,–ասաց նա՝ հավելելով, որ կադրերը կան, որ միջադեպի ժամանակ հարվածում են Դավիթին և նա ընկնում է. «Այս պահին բնականաբար այդ ամեն ինչը անտեսվում է։ Այո, հարվածը եղել է դեմքի շրջանում, տեսագրությունները կան»։

Փաստաբանը հայտարարեց, որ ճիշտ չեն քննարկումները, թե տղաների կողմից եղել է հարվածի փորձ. «Առանձին մենք կներկայացնենք հանգամանքները՝  ո՞նց ա եղել, ո՞վ է առաջինը, ո՞վ հետո, ինչի՞ համար։ Չի եղել հարված, չգիտեմ, էդ հարվածը ո՞նց հայտնվեց, ով սկսեց քննարկել, ինչ-որ մեկնաբանում են՝ հարվածը հասավ, հարվածը չհասավ, էդտեղ հարվածի բան չկա»։

Ինչ վերաբերում է նրան, որ եթե դա ձեռքի շարժում չլիներ, այլ թքելու փորձ լիներ, արդյոք դա համարվելու էր «էմոցիոնալ պոթկում», ինչպես ասվել ԱԺ նախագահ Ալեն Սիմոնյանի կողմից քաղաքացու վրա թքելու դեպքում, փաստաբանն ասաց. «Եկեք հենց այ համադրության մեջ նայենք, մի կողմից պաշտոնյայի կողմից է, ով կատարում է այդ գործողությունները, դա որևէ իրավական գնահատականի չի արժանանում, իսկ մյուս կողմից, երբ հակառակ կողմում հայտնվում է սովորական քաղաքացին, երեխան, ով գնացել է աղոթք անելու և խոչընդոտում են իր այդ արարողակարգի մասնակցելը, բերում են իրավական դաշտ ու հայտնվում է քրեական օրենսգրքի մի հոդված, մի դիսպոզիցիա, որը նորամուծություն է»։