Հայաստանի Հանրապետության արտաքին գործերի նախկին նախարար Զոհրաբ Մնացականյանն անդրադարձել է «Թրամփի ուղի՝ հանուն միջազգային խաղաղության և բարգավաճման» նախագծի իրագործման հնարավորություններին, Հայաստանի համար դրա ռազմավարական նշանակությանը, ինչպես նաև  նախագծի կյանքի կոչման ճանապարհին առկա բարդություններին։ «Արմենպրես»-ի հաղորդմամբ՝ իր հոդվածում, որը հրապարակվել է Evnreport-ում, Զոհրաբ Մնացականյանն ուշադրություն է հրավիրում այն հանգամանքի վրա, որ TRIPP նախագծի շուրջ Հայաստանում շրջանառվող հանրային քննարկումները ինչպես սահմանափակ են, այնպես էլ ոչ ճիշտ ուղղվածություն ունեն։

Մնացականյանը սխալ է համարում այն, որ հանրային դիսկուրսում չափազանց մեծ ուշադրություն է դարձվել ՀՀ ինքնիշխան տարածքի 43 կիլոմետրանոց հատվածին, և չափազանց քիչ՝ ավելի լայն աշխարհաքաղաքական և տնտեսական փոփոխություններին, որոնք նախագծին տալիս են իրական նշանակություն։

«TRIPP-ը պարզապես տեղական ենթակառուցվածքային պայմանավորվածություն չէ։ Հայաստանի համար դա հնարավորությունների պատուհան է շատ ավելի լայն իմաստով։ Այն գտնվում է եվրասիական առևտրային ուղիների ավելի լայն վերակազմավորման շրջանակներում, քանի որ աշխարհաքաղաքական լարվածությունը և մատակարարման շղթայի խափանումները ստիպում են կառավարություններին և բիզնեսներին վերանայել Ասիայի և Եվրոպայի միջև ապրանքների տեղաշարժի ձևը»,-գրել է ԱԳ նախկին նախարարը։

Նրա բնորոշմամբ՝ այս փոփոխության կենտրոնում է այսպես կոչված Միջին միջանցքը՝ Տրանսկասպյան երթուղին, որը Չինաստանը կապում է Եվրոպայի հետ՝ Կենտրոնական Ասիայի, Հարավային Կովկասի և Թուրքիայի միջոցով։

Զոհրաբ Մնացականյանի կարծիքով՝ այդ նախագիծն առայժմ ​​մնում է թերզարգացած և համեմատաբար թանկ, սակայն դրա գրավչությունը գտնվում է դիվերսիֆիկացիայի մեջ։

«Աշխարհում, որտեղ Ռուսաստանով անցնող հյուսիսային երթուղին սահմանափակված է պատժամիջոցներով, իսկ Սուեզի ջրանցքով անցնող ավանդական ծովային ուղիները բախվում են անվտանգության մշտական ​​ռիսկերի, ավելորդությունը արագորեն դառնում է ռազմավարական բաղկացուցիչ»,-նշել է Մնացականյանը։

Ըստ ՀՀ արտաքին գործերի նախկին նախարարի՝ այս համատեքստում TRIPP-ը Հայաստանին հնարավորություն է տալիս մուտք գործել Արևելք-Արևմուտք զարգացող առևտրային ցանցեր, և ճիշտ օգտագործման դեպքում այն ​​կարող է նվազեցնել Հայաստանի երկարատև տնտեսական մեկուսացումը և մեծացնել դրա կարևորությունը այն տարածաշրջանում, որտեղ կապը կրկին ուժի աղբյուր է։

Մանրամասն՝ սկզբնաղբյուր կայքում։